Başlıktanda anlayabileceğiniz gibi bugünün blog yazısı normalden biraz farklı. Sanırsam şöyle başlamayalım; benim boyum 1.69 kilom ise 45.5 kg, son üç senedir ölçülerim hiç değişmedi. Ilkokuldan beri her tanıştığım insandan duydugum ilk soru " Neden bu kadar zayıfsın?" , cevabım ise uzun bir zaman boyunca"bilmiyorum" oldu. Suan birçoğunuzun içinden "Keşke benide zayıf gorseler.", "daha ne istiyorsun?" tarzı düşünceler geçiyor ama her nasıl bir insana "çok şişkosun" demeniz karşıdakini incitiyorsa aynı şekilde "çok zayıfsın" demekde bir o kadar küçük düşürücü.
Küçükken aynada gördüğüm vuücudu hiçbir zaman beğenmezdim. Bacaklarım ve kollarım cok uzundu ve aşırı derecede zayıftım. Bütün kemiklerim dışarı çıkmış derecedeydi. Cin Ali gibi ortalıkda dolaşıyordum. Ilkokul ve ortaokulda asla tayt yada içine uzun çorap giymeden dar kot giyemezdim. Giydiğimde ise genelde "seni evde beslemiyorlar mı?", "çöp gibisin biraz yemek ye!", "kemiğinin üstünde sadece deri mi var senin?" tarzı sozler duyuyordum. Diger arkadaşlarımın göğüsleri, kalçaları vardı, kolları bacakları benimkiler kadar zayıf degildi. Onlar göze batmıyorlardı. Ben ise benim ne zaman göğüslerim çıkacak diye merak eder dururdum. Annemler doktora bile götürmüşlerdi kilo alabilmem icin. O zaman neden bu kadar zayıf olduğum sorusuna cevabımı bulmuştum. Metabolizmam normalden hızlı çalışıyordu. Metabolizmanın ne olduğunu bilmiyorsanız; metabolizma, vücudun temel fonksiyonlarını devam ettirebilmek için yaktığı enerji miktarıdır. Yemek yeme, uyuma, temizlenme ve benzeri faaliyetler sırasında vücudunuzun devamlı kalori yakmasını sağlar. Ben ne kadar yesemde hiçbir işe yaramıyor açıkcası.
Ortaokul yıllarım her 14-15 yaşındaki gencin geçirdigi gibi pizza, hamburger, cips, cola (daha ne kadar fast food varsa) yemekle gecti. Bir çok arkadaşım "ne kadar şanslısın, yiyip yiyip kilo almıyorsun" diyorlardı. Sorunda ordaydı zaten, ben ne kadar yesemde kilo alamıyordum. Insanlar yine "çok zayıfsın, biraz ye" diyorlardı. Birini söyle bir cumle kurarken kesinlikle duymuşsunuzdur, "kilo almak vermekten daha zordur." Size bunun ne kadar doğru olduğunu anlatamam.
Liseye geçtiğimde biraz daha kilo alabilmiştim. Nasıl becerdim hiçbir fikrim yok. Hiç değilse bikini giydigimde insanlar garip bakışlar atmıyorlardı. Nasıl olduysa biraz kalçam ve göğüslerim çıkmıştı. Insana benzemiştim ama insanların "neden bu kadar zayıfsın" sorusu hala bitmemişti. BMI oranım sonunda yerine oturmuştu ama hala çogunluktan zayıftım. Zaten BMI(body mass index) oranını kim belirliyorsa çıksın karşıma! Kim başkasına nasıl "sen bu, bu, bu kiloda olursan normalsin değilsen sağlıksızsın" diyebiliyor? Zayıf ve şişman kelimeleri nasıl bu kadar rahatça kullanılabiliyor? Bir insani görünüşü ile yargılamak bu kadar kolay birşey mi?
Her ne kadar artık eskisi kadar "süper zayıf" olmasamda vücudumda her zaman beğenmedigim ve hiçbir zaman değiştiremeyeceğim unsurler olucak. Mesela parmaklarım yamuk, asla dümdüz duramıyorlar. Diz kapaklarımı hiç beğenmiyorum, her ne kadar Megan Fox kadar kadar olmasada yinede hoşuma gitmiyorlar. Kollarım hala vücuduma göre cok uzun, bazen fotograflarda goril gibi çıkıyorum ve ne kadar yersem yiyeyim aldıgım kiloların hiçbiri kalçalarıma gidiyor gibi gözükmüyor. Garip bir şekilde karnımda birikiyorlar. Butun bunları da derken beni "kendimce kilolu" zamanımda asla diet yaparken goremezsiniz. Yine her ne zaman canım Burger King istese o saniye gider yerim. Beni hiçbir zaman akşam yemeğinde salata yerken göremezsiniz mesela. Sporumu eksitmeden yaparım o kadar.
Ne kadar düzgün yemesemde sabahları agır bir kahvaltı yapmayı sevmiyorum. Genelde meyve salatasıyla geçiştirdiğim çok olur. Geçen sabah uyandığımda dolapda hiçbir meyve kalmamıstı bende en yakındaki markete gittim. Meyvelerimi doldurdum sepetime, birazda aksam yemeğinin yanında salata yapabilmek icin yeşillikte aldım kasaya doğru gidiyorum, ayni sitede oturduğum bayanın biri(merhaba, iyi akşamlar dışında bir sohpetimin olmadığı) arkama sıraya girdi, selamlaştık ve sepetime baktı, kafayı kaldırıp " çok zayıfsın ve hala onlarla mı besleniyorsun?" diyiverdi. Ağzim açık kadına bakakaldım. Beni tanımıyordu, en ufak bir samimiyetimiz bile yoktu ve bunu bana nasıl söyleyebiliyordu? Hangi hakla? Hiçbir cevap vermeden sepettekileri okutup oradan uzaklaştım.
Eger ben BMI oranının çok üstünde bir insan olsaydım o zaman ne diyecekti?
"Onlarla beslenmek için biraz geç kalmamış mısın?" mı? Hayır asla öyle bir soru soramayacaktı ama zayıflığın bazı insanları fazla kilo kadar rahatsız edebileceğini biraz düsünemez miydi? Ne yazık ki sosyal medya zayıflıgı "güzellik" cercevesinde sunduğu için insanlar o tarz konuşmakta hiç rahatsızlık duymuyorlar. Kimse kimseyi bedenleri ile yargılayamaz.
" O kilolu, bütün gün Mc Donalds'dan çıkmıyor heralde."
" O zayıf, sadece kemik kalana kadar diet yapıcak sanırım."
Gerçekten kabul edilemez bir görüş açısı. Kimse diğer mantıklı açıklamaları gözden gecirmiyor. Genler, metabolizma, kemik yapısı, sağlık sorunları bunların hicbiri akıllara gelmiyor. Cünkü birilerini eleştirmeye o kadar alışmışız ki, bundan zevk alıyoruz. Başkalarının eksik yanları, bizim hosumuza gidiyor nerdeyse. Buna bir son verilmeli. Herkesi olduğu gibi kabul etmek ve ağzımızı kapalı tutmak bu kadar mı zor?
Sizce birini çok zayıf diye yargılamak kabul edilebilir mi? Yoksa birine çok şişkosun demek kadar kırıcı olduğuna inanmıyor musunuz? Birçok kez "çok zayıfsın" cümlesini duymuş biri olarak size öyle olduğuna garanti verebilirim. Ozellikle o kadar çok kilo almaya çalışırken bunu hergün insanlardan duymak bir hayli yorucu. Insanlardan surekli kilom ve boyum hakkında sorular duyuyorum, sanki acaba kilom boyuma göre normal mi değil mi onu anlamaya çalışıyorlarmış gibi. En azından bu soruyu cevaplamış oldum.
Herkes kendini olduğu gibi kabul etmeli ve sevmeli. Ben içinde yaşadığım bedeni seviyorum, ister belirli istatistliklere uysun, uymasın. Kimin beğenip beğenmediği umrunda değil.
sen güzelsin
♥
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder